آریل دورفمن

آریل دورفمن با نام کامل «ولادیمیرو آریل دورفمن» (Vladimiro Ariel Dorfman) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر است که در بوینس آیرس، پایتخت آرژانتین، در سال ۱۹۴۲ چشم به جهان گشود.

پدر او از اهالی اوکراین بود و در دانشگاه به تدریس اقتصاد مشغول بود. مادرش از یهودیان رومانیایی-مولداویایی بود. کمی پس از تولد دورفمن، خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کردند. آن‌ها در سال ۱۹۵۴ به شیلی رفتند و آریل دورفمن نیز در دانشگاه شیلی مشغول به تحصیل شد.

وی در سال ۱۹۶۷، شهروند رسمی شیلی شد. به همین دلیل، بیشتر به‌عنوان «هنرمند شیلیایی» شناخته شده است. او در سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ برای تحصیل به دانشگاه کالیفرنیا رفت و سپس به شیلی بازگشت.

آریل با روی کار آمدن سالوادور آلنده، در زمره مشاوران فرهنگی او قرار گرفت. وی در شب شوم کودتای ۱۹۷۳ قرار بود در شیفت شب کاخ ریاست‌جمهوری مشغول باشد که شیفتش را بنا به دلایلی شخصی با همکارش عوض کرد. به این ترتیب، دورفمن توانست از کشتار بعد از کودتا جان سالم به در ببرد.

وی پس از کودتا، یک زندگی مخفیانه داشت و در فرصتی مناسب به اروپا مهاجرت و در آمستردام و پاریس اقامت کرد و سپس به آمریکا رفت. او از سال ۱۹۸۵ در دانشگاه دوک مشغول به تدریس شد.

از دورفمن به عنوان یکی از بهترین رمان‌نویسان آمریکای لاتین یاد می‌شود. وی نویسندگی را با کتاب «تخیل و خشونت» از سال ۱۹۶۸ آغاز کرد. بسیاری قلم او را به زیبایی قلم نویسندگانی مانند مارکز، کارلوس فوئنتوس و آنخل آستوریاس می‌دانند. کتاب‌های او از سوی مجله نیویورک‌‌تایمز بارها در لیست کتاب‌های پرفروش آمده است.

آریل دورفمن تاکنون بیش از ۲۰ عنوان رمان، نمایشنامه، مقاله سیاسی، نقد ادبی و غیره نوشته است که به ۳۰ زبان زنده دنیا ترجمه شده‌اند.