دیوید فرامکین

دیوید فرامکین (David Fromkin)، مورخی آمریکایی بود. او در سال ۱۹۳۲ متولد شد و در سال ۲۰۱۷ درگذشت. فرامکین در دانشگاه شیکاگو در رشته حقوق تحصیل کرده بود و در دانشگاه بوستون در رشته‌های تاریخ، روابط بین‌الملل و حقوق تدریس می‌کرد. او پیش از آنکه کارش را به‌عنوان مورخ آغاز کند، به وکالت پرداخت و به سیاستمداران مشاوره حقوقی ارائه می‌داد. در سال ۲۰۱۳، چهار سال پیش از درگذشتش، از استادی دانشگاه بازنشسته شد.

مشهورترین اثر او، صلحی که همه صلح‌ها را بر باد داد بود. او در این کتاب، نقش قدرت‌های اروپایی در فروپاشی امپراتوری عثمانی در دوران جنگ جهانی اول و تأثیر آن بر شکل‌گیری خاورمیانه امروزی را بررسی کرده است. از دیگر آثار او، می‌توان آخرین تابستان اروپا را نام برد که درباره آغاز جنگ جهانی اول بود. او همچنین کتاب معبر کوزوو را درباره دخالت آمریکا در جنگ کوزوو نوشت.

آخرین کتاب او، شاه و کابوی نام داشت که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. او در این کتاب، همکاری تئودور روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا و ادوارد هفتم، پادشاه بریتانیا در سال‌های آغازین قرن بیستم را بررسی کرد.

فرامکین در کتاب صلحی که همه صلح‌ها را بر باد داد که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد، نشان می‌دهد که خاورمیانه ناآرام و پرآشوب امروزی، حاصل تصمیمات و توافقات دولت‌های قدرتمند اروپایی در دوران جنگ جهانی اول است.

این کتاب توضیح می‌دهد که مرزهای امروزی کشورهای خاورمیانه، چگونه ترسیم شدند. این اثر همچنین به تأثیر تحولات خاورمیانه بر جهان غرب می‌پردازد. در ابتدای قرن بیستم، امپراتوری عثمانی، مناطق وسیعی از خاورمیانه و شمال آفریقا را در بر می‌گرفت. این امپراتوری، در طرف بازنده جنگ جهانی اول قرار گرفت. در پایان جنگ، قدرت‌های اروپایی که در جنگ پیروز شده بودند، ازجمله بریتانیا و فرانسه، قلمروی عثمانی را میان یکدیگر و سلاطین محلی تقسیم کردند و همین اتفاق، مقدمه درگیری‌هایی شد که تاکنون ادامه دارند.