استیون پینکر

استوین پینکر، زبان‌شناس، روان‌شناس تجربی، دانشمند علوم شناختی کانادایی‌آمریکایی است. او در دانشگاه هاروارد مدرس روان‌شناسی است. حوزه‌های تخصصی او، شناخت دیداری (Visual Cognition) و زبان‌شناسی رشد (Developmental Linguistics) هستند. او کتاب‌هایی دربارهٔ علوم شناختی و تفکر و زبان برای مخاطبان عام نوشته است. موضوع تز دکتری او، بازنمایی فضای سه‌بعدی در تصاویر ذهنی بود.

کتاب غریزهٔ زبانی، نخستین اثری که پینکر برای مخاطبان عام نوشت، به بررسی عملکرد زبانی ذهن انسان می‌پردازد. این کتاب نظریات نوآم چامسکی دربارهٔ دستور زبان را در پیوند با یافته‌های علم عصب‌شناسی و زیست‌شناسی تکاملی بررسی می‌کند. در این کتاب همچنین برخی از تصورات نادرست عامه دربارهٔ زبان را با دلایل علمی رد می‌کند. برخی از این تصورات عبارت‌اند از:

• اینکه زبان، مانند اطلاعات دیگر، آموخته می‌شود؛
• اینکه برخی از مردم دستورزبان را درست بلد نیستند؛
• اینکه شیوه‌های جدید حرف زدن، زبان را خراب می‌کنند؛
• اینکه زبانی که به آن حرف می‌زنیم، فکر ما را محدود می‌کند؛
• اینکه موجودات دیگر هم می‌توانند زبان یاد بگیرند.

پینکر زبان را یکی از کارکردهای ذاتی ذهن بشر می‌داند که تنها در انسان یافت می‌شود و برای حل مسائلی که جوامع انسانی اولیه با آن سروکار داشتند تکامل یافته است.

کتاب دیگر او، ذهن چگونه کار می‌کند، به بررسی کارکردهای ناشناختهٔ ذهن انسان در پرتوی نظریهٔ تکامل پرداخته است. کتاب کلمات و قواعد را دربارهٔ افعال باقاعده و بی‌قاعدهٔ انگلیسی نوشته است. او در آثارش سعی کرده است ویژگی‌های ذاتی بشر را با نگاه به زیست‌شناسی تکاملی بررسی کند.

پینکر همچنین در سال ۲۰۱۴، یک راهنمای سبکی با عنوان احساس سبک نوشت. این کتاب، برخلاف دیگر کتاب‌ها در این حوزه، تلاش کرده است پیشنهادها و تجویزهایش را با دلایل علمی مستدل بسازد.

کتاب دیگر او، اینک روشنگری، نشان می‌دهد که تفکر و علم و اندیشه‌های اومانیستی، باعث بهبود زندگی بشر در چند قرن اخیر شده است.