الدار شفیر

الدار شفیر (Eldar Shafir) نویسنده، استاد دانشگاه، و یکی از متخصصان مشهور حوزه علوم رفتاری است. او در دانشگاه پرینستون به تدریس علوم رفتاری، روانشناسی و سیاست‌گذاری عمومی می‌پردازد و از اعضای هیئت علمی انستیتو مطالعات کمی اجتماعی در دانشگاه هاروارد نیز هست.

عمده پژوهش‌های او در حوزه استدلال، قضاوت و تصمیم‌گیری در انسان‌ها و مسائل مربوط به اقتصاد رفتاری است. او هم‌بنیان‌گذار، عضو هیئت مدیره و مدیر علمی موسسه غیرانتفاعی Ideas۴۲ است. این موسسه در زمینه استفاده از دستاوردهای علوم رفتاری برای حل مشکلات اجتماعی فعالیت می‌کند.

الدار سال ۱۹۵۹ متولد شد. ابتدا در دانشگاه Brown به تحصیل پرداخت و در نهایت موفق شد در سال ۱۹۸۸ مدرک دکترای خود را در رشته علوم شناختی از دانشگاه MIT دریافت کند.

او تا چندی پیش ریاست انجمن مطالعات میان‌رشته‌ای در حوزه قضاوت و تصمیم‌گیری را برعهده داشت و در دو انستیتو مطالعات پیشرفته در تولوز (فرانسه) و کانادا نیز به‌عنوان محقق ارشد فعالیت می‌کرد.

موسسه عام‌المنفعه Innovations for Poverty Action‌ که به تحقیقات و سیاست‌گذاری در زمینه نوآوری در امور خیریه اختصاص دارد، شاهد فعالیت چشمگیر این محقق آمریکایی-اسرائیلی بوده است.

در سال ۲۰۱۲ باراک اوباما او را به عضویت هیئت مشاوران ریاست جمهوری در زمینه ظرفیت‌های مالی برگزید. این شورا وظیفه دارد روش‌هایی کاربردی برای افزایش سواد و توانمندی مالی شهروندان ایالات متحده در سرتاسر کشور پیدا کند.

شفیر به همراه پیتر دایموند و آموس تورسکی یکی از مبلغان اصلی نظریه «توهم پولی» (Money Illusion) است. بر اساس این نظریه اقتصادی، انسان‌ها دچار نوعی خطای شناختی هستند و به پول نگاهی عددی و ظاهری دارند که با حقیقت مطابق نیست. یعنی به جای ارزش حقیقی پول (توان خرید در حال حاضر) به مقدار عددی آن و توان خرید با این مقدار پول در گذشته توجه می‌کنند.

یکی از زمینه‌های پژوهشی موردعلاقه الدار شفیر تأثیر فقر و فشار مالی بر فرایند تصمیم‌گیری است، پدیده‌ای که وی آن را روانشناسی «بسیار کم داشتن» نامیده است. او در سال ۲۰۱۳ به همراه سندهیل مولاینیتن کتابی با عنوان «فقر احمق می‌کند» تألیف کرد.

این دو پژوهشگر در کتاب خود، به بیان این مسئله می‌پردازند که فقر یک انسان، ارتباطی با ویژگی‌های شخصیتی و ناتوانی او در مدیریت منابع ندارد. بلکه قرار گرفتن در شرایط پراضطراب و فشار مالی، باعث می‌شود فرد نتواند متمرکز شود و تصمیمات درستی بگیرد. همین امر سبب فقیرتر شدن او می‌شود.

شفیر در سال ۲۰۱۲ توسط انجمن Guggenheim به‌پاس فعالیت‌های سودمند علمی خود مورد تقدیر قرار گرفت. نشریه فارین پالیسی نیز او را یکی از ۱۰۰ متفکر برتر جهان در سال ۲۰۱۳ نامیده بود.