مایکل اوسترهولم

مایکل اوسترهولم (Michael Osterholm) استاد دانشگاه و اپیدمیولوژیست (محقق و متخصص بیماری‌های همه‌گیر) آمریکایی است. او ریاست هیئت مشاوران جو بایدن برای مقابله با ویروس کووید-۱۹ را برعهده داشت.

اوسترهولم استاد دانشکده سلامت عمومی در دانشگاه مینسوتا است و مدیریت مرکز تحقیقات و سیاست‌گذاری بیماری‌های واگیردار (CIDRAP) این دانشگاه را نیز برعهده دارد.

مایکل سال ۱۹۵۳ در آیووا به دنیا آمد. پدرش یک عکاس الکلی بود که همواره فرزندانش را کتک می‌زد. بااین‌وجود، مایکل توانست سال ۱۹۷۵ از کالج Luther با دو مدرک کارشناسی زیست‌شناسی و علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شود.

او مدرک ارشد و دکترای خود را در رشته بهداشت محیط از دانشگاه مینسوتا دریافت کرد و در مرحله تخصص نیز، تحصیلاتش را در زمینه اپیدمیولوژی ادامه داد.

تا سال ۱۹۹۹ سِمَت‌های مختلفی در دپارتمان سلامت و بهداشت دانشگاه مینسوتا داشت. از جمله پژوهش‌های تاثیرگذار او می‌توان به مطالعه در زمینه انتقال بیماری‌های اپیدمیک از طریق غذا، ارتباط استفاده از تامپون و سندروم شوک سمی (TSS) و پیشگیری از انتقال بیماری‌های هپاتیت B و ایدز از بیماران به کادر درمان اشاره کرد.

در فاصله سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵، اوسترهولم مشاور ویژه وزیر سلامت ایالات متحده، تامی تامپسون، در امور مربوط به تروریسم بیولوژیک و آمادگی بهداشتی در جامعه بود.

در این میان او مدتی، تا انتخاب مدیر جدید، یکی از اعضای تیم سرپرستی مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌های دولت آمریکا (CDC) بود و پس از آن نیز مقام مشاور مدیر را برعهده داشت. در سال ۲۰۰۵ وزیر سلامت این کشور مایکل را به‌ عنوان عضو شورای علمی ملی در حوزه امنیت بیولوژیک برگزید.

 وی یکی از متخصصانی است که به‌طور دائم، درباره عدم توجه جهانی به آمادگی برای بحران‌ها و تهدیدات بیولوژیک هشدار می‌دهند. اوسترهولم یکی از مؤثرترین چهره‌های جهانی در مقابله با گسترش سلاح‌های بیولوژیک است و در این زمینه، مشاوره سلطان حسین اردن را نیز برعهده گرفته است. او و موسسه CIDRAP‌ همکاری گسترده‌ای با برنامه BioWatch سازمان امنیت داخلی ایالات متحده دارند.

مایکل اوسترهولم یکی از اعضای انستیتو پزشکی آکادمی ملی علوم آمریکا است. وی افتخارات زیادی کسب کرده که از آن جمله می‌توان به دکترای افتحاری از دانشگاه‌های لوتر و Des Moins، شش جایزه برتر تحقیقاتی از سوی CDC و NIH، جایزه استاد متمایز دانشگاه در امر تدریس، و مدال Harvey H. Wiley اشاره کرد.

اوسترهولم که پیش از وقوع پاندمی سال ۲۰۰۹-۲۰۱۰ آنفولانزا، نسبت به احتمال وقوع آن هشدار داده بود، در کتاب مرگبارترین دشمن به بیماری‌های همه‌گیر در طول قرن گذشته و نقشی که این اپیدمی‌ها در روند تاریخ بشر داشته‌اند می‌پردازد و از خطر بروز چنین بیماری‌هایی در آینده می‌گوید.