آیا تا به حال به این فکر کردهاید که بزرگترین افتخار دنیای سیاست و فعالیتهای بشردوستانه، یعنی جایزه صلح نوبل چیست؟ وقتی نام صلح به میان میآید، ناخودآگاه تصویری از دنیایی بدون جنگ و تبعیض در ذهنمان نقش میبندد؛ اما رسیدن به این تصویر، به تلاشهای خستگیناپذیر افرادی نیاز دارد که گاهی تمام زندگی خود را فدای آرمانهای والای انسانی کردهاند. مطالعه درباره این جایزه و افرادی که آن را کسب کردهاند، مانند خواندن خلاصهای از تاریخ پرفرازونشیب قرن بیستم و بیستویکم است.
ما در «بوکاپو» معتقدیم که آگاهی، کلید تغییر جهان است. درک جریان جایزه صلح نوبل چیست نیز به شما دیدگاهی عمیق درباره روندهای جهانی و مفاهیم بنیادینی چون آزادی و عدالت میدهد. در این مقاله، قصد داریم از وصیتنامه آلفرد نوبل تا لیست برندگان جایزه نوبل صلح را با هم مرور کنیم.
تاریخ جایزه صلح نوبل؛ همهچیز از آلفرد نوبل شروع شد
برای درک اینکه تاریخ جایزه صلح نوبل از کجا آغاز شده، باید به اواخر قرن نوزدهم بازگردیم. آلفرد نوبل، مخترع، مهندس و صنعتگر سوئدی، مردی بود که ثروت عظیم خود را از راه اختراع دینامیت و مواد منفجره به دست آورد. اما پارادوکس بزرگی در زندگی او وجود داشت؛ مردی که ابزار تخریب را اختراع کرده بود، قلبی آکنده از صلحطلبی داشت. برخی میگویند خواندن یک آگهی وفات اشتباهی در روزنامه که او را «سوداگر مرگ» نامیده بود، باعث شد او به فکر تغییر میراث خود بیفتد.
او در آخرین سالهای عمرش تصمیم گرفت ثروتش را صرف تشویق کسانی کند که بیشترین خدمت را به بشریت میکنند. نوبل در وصیتنامه خود، پنج جایزه (فیزیک، شیمی، پزشکی، ادبیات و صلح) را بنیان نهاد. برخلاف سایر جوایز که در استکهلم سوئد اهدا میشوند، نوبل تأکید داشت که جایزه نوبل صلح در اسلو، نروژ اهدا شود. این نشاندهنده اهمیت ویژه این جایزه و استقلال آن از سایر شاخهها بود.
پیشنهاد مطالعه: نظریه های سیاسی مهم جهان را بشناسید: از لیبرالیسم تا فاشیسم
وصیتنامه آلفرد نوبل چه بود؟
وقتی میپرسیم منظور از جایزه صلح نوبل چیست، پاسخ مستقیم را باید در متن وصیتنامه نوبل جستجو کنیم. او در سال ۱۸۹۵ نوشت که بخش بزرگی از داراییاش باید به صورت سالانه به افرادی اعطا شود که در سال گذشته «بزرگترین خدمت را به برادری میان ملتها، کاهش یا لغو ارتشهای دائمی و برگزاری و ترویج کنگرههای صلح» کرده باشند.
این جملات ساده، پایه و اساس معنی جایزه صلح نوبل را شکل دادند. آلفرد نوبل میخواست ثروتش به جای ساخت بمب، صرف ساختن پلهای ارتباطی میان انسانها شود. این وصیتنامه در ابتدا با مخالفتهای شدیدی از سوی خانوادهاش روبرو شد؛ اما در نهایت، با تلاشهای مجریان وصیتنامه، اولین مراسم در سال ۱۹۰۱ برگزار شد و تا امروز به عنوان معتبرترین جایزه جهانی شناخته میشود.

زمان برگزاری مراسم جایزه صلح نوبل چه وقت است؟
مراسم نوبل یک روتین دقیق و سالانه دارد. هر ساله در ماه اکتبر (مهرماه)، کمیته نروژی نوبل نام برنده یا برندگان را اعلام میکند. اما خود مراسم رسمی اهدای جوایز در تاریخ ۱۰ دسامبر (۲۰ آذر) برگزار میشود. اما چرا این تاریخ؟ ۱۰ دسامبر سالروز درگذشت آلفرد نوبل است.
مراسم جایزه نوبل صلح جهانی در تالار شهر اسلو (Oslo City Hall) و با حضور پادشاه نروژ برگزار میگردد. این مراسم شامل سخنرانیهای مهمی است که اغلب به مانیفستهای جهانی برای صلح تبدیل میشوند. برنده جایزه در این روز فرصت دارد تا پیام خود را به گوش تمام مردم جهان برساند. تماشای این مراسم برای کسانی که به آینده جهان اهمیت میدهند، همیشه الهامبخش بوده است.
روش تصمیمگیری برای دریافت جایزه صلح نوبل چیست؟
بسیاری میپرسند که مکانیسم انتخاب برنده جایزه ی صلح نوبل چگونه است؟ فرآیند انتخاب بسیار محرمانه و دقیق است. کمیته نروژی نوبل، متشکل از ۵ عضو است که توسط پارلمان نروژ انتخاب میشوند. این افراد بر اساس استقلال رأی خود عمل میکنند و تحت فرمان هیچ دولتی نیستند.
فرایند از سپتامبر سال قبل شروع میشود؛ یعنی زمانی که دعوتنامههایی برای افراد واجد شرایط ارسال میشود تا کاندیداهای خود را معرفی کنند. پس از دریافت نامزدها، کمیته یک لیست کوتاه تهیه کرده و با کمک مشاوران متخصص، فعالیتهای هر نامزد را بررسی میکند. جالب است بدانید که نام نامزدهای نهایی تا ۵۰ سال محرمانه باقی میماند! این سختگیری برای حفظ اعتبار و امنیت نامزدها انجام میشود.
پیشنهاد مطالعه: بهترین کتاب های دنیا که آگاهی سیاسی شما را افزایش خواهند داد
چه افرادی میتوانند نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شوند؟
نامزدی برای جایزه نوبل صلح برای همه آزاد نیست. بر اساس قوانین بنیاد نوبل، تنها گروههای خاصی حق دارند شخصی را کاندید کنند، از جمله:
– اعضای پارلمانها و دولتهای ملی کشورهای مختلف.
– اعضای دادگاههای بینالمللی.
– اساتید دانشگاه در رشتههای حقوق، علوم سیاسی، تاریخ و فلسفه.
– برندگان قبلی جایزه صلح نوبل.
– اعضای هیئت مدیره سازمانهایی که قبلاً این جایزه را بردهاند.
این محدودیت باعث میشود که کاندیداها از فیلترهای علمی و سیاسی معتبری عبور کنند. با این حال، هر ساله صدها نامزد (ترکیبی از افراد و سازمانها) برای این جایزه معرفی میشوند که نشان از اهمیت جهانی آن دارد.
چه شخصی برنده جایزه صلح نوبل میشود؟
پاسخ به این سوال که جایزه صلح نوبل به چه کسی میرسد، در طول زمان تکامل یافته است. در ابتدا، تمرکز بیشتر بر داوریهای بینالمللی و دیپلماسی رسمی بود. اما به مرور، کمیته نوبل مفاهیم صلح را گسترش داد. امروزه برنده میتواند کسی باشد که:
۱. در زمینه حقوق بشر فعالیت کرده است.
۲. برای حفاظت از محیط زیست تلاش کرده (مانند وانگاری ماتاای).
۳. با فقر و نابرابری اقتصادی مبارزه کرده (مانند محمد یونس).
۴. در مسیر خلع سلاح هستهای گام برداشته است.
در واقع، هر کسی که مانعی را از سر راه آرامش و امنیت نوع بشر بردارد، پتانسیل دریافت این عنوان را دارد. صلح دیگر فقط به معنای «نبود جنگ» نیست، بلکه به معنای «حضور عدالت» است.
برنده جایزه صلح نوبل چه چیزی دریافت میکند؟
وقتی کسی برنده این افتخار بزرگ میشود، سه مورد به او تعلق میگیرد:
۱. مدال نوبل: مدالی از طلای ۱۸ عیار که با طلای ۲۴ عیار روکش شده و تصویر آلفرد نوبل روی آن نقش بسته است.
۲. دیپلم افتخار: یک اثر هنری منحصربهفرد که توسط هنرمندان نروژی برای هر برنده طراحی میشود.
۳. جایزه نقدی نوبل صلح: این بخش برای بسیاری جذاب است. مبلغ جایزه بسته به بازدهی سرمایهگذاریهای بنیاد نوبل در آن سال تغییر میکند.
اما واقعاً جایزه صلح نوبل چقدر ارزش دارد؟ در سالهای اخیر، مبلغ نقدی معمولاً حدود ۱۱ میلیون کرون سوئد (معادل تقریبی ۱ میلیون دلار آمریکا) بوده است. بسیاری از برندگان، این مبلغ را صرف خیریهها، تحقیقات یا سازمانهای تحت مدیریت خود میکنند تا مسیر صلح را تداوم ببخشند.
پیشنهاد مطالعه: کمونیسم به زبان ساده (آشنایی با تاریخچه و اصول آن)
جایزه صلح نوبل اولین بار به چه کسی تعلق گرفت؟
در سال ۱۹۰۱، جهان شاهد اولین دوره اهدای این جایزه بود. کمیته تصمیم گرفت جایزه را به طور مشترک به دو نفر اعطا کند:
– هانری دونان: بنیانگذار کمیته بینالمللی صلیب سرخ. او تمام زندگیاش را صرف کمک به مجروحان جنگی کرد.
– فردریک پاسی: بنیانگذار اولین انجمن صلح در فرانسه و یک فعال سیاسی صلحطلب.
این شروع قدرتمند نشان داد که جایزه نوبل هم به جنبههای عملیاتی (کمک به قربانیان) و هم به جنبههای نظری و سیاسی صلح توجه دارد.
لیست برندگان جایزه صلح نوبل به ترتیب
در ادامه، نگاهی میاندازیم به لیست برندگان جایزه صلح نوبل در طول تاریخ. این جدول به شما کمک میکند تا تغییر رویکرد جهان به مفهوم صلح را درک کنید.
| سال | نام برنده | کشور | دلیل اهدای جایزه |
| ۱۹۰۱ | هانری دونان فردریک پوسی |
سوئیس فرانسه |
برای تلاشهای بشردوستانه در کمک به سربازان زخمی و ایجاد تفاهم بینالمللی. برای یک عمر فعالیت در کنفرانسهای صلح بینالمللی و دیپلماسی. |
| ۱۹۰۲ | الی دوکومون آلبر گوبا |
سوئیس سوئیس |
برای مدیریت خستگیناپذیر دفتر صلح بینالمللی در برن. برای مدیریت عملی اتحادیه بینالمجالس. |
| ۱۹۰۳ | رندال کریمر | بریتانیا | برای تلاشهای طولانیمدت در جهت ترویج ایدههای صلح و داوری بینالمللی. |
| ۱۹۰۴ | مؤسسه حقوق بینالملل | بلژیک | برای تلاش در جهت توسعه پیوندهای مسالمتآمیز بین ملتها و انسانیتر کردن قوانین جنگ. |
| ۱۹۰۵ | برتا فون سوتنر | اتریش-مجارستان | برای شجاعت او در مخالفت با وحشت جنگ. |
| ۱۹۰۶ | تئودور روزولت | ایالات متحده | برای نقش او در پایان دادن به جنگ خونین بین روسیه و ژاپن. |
| ۱۹۰۷ | ارنستو مونتا لوئی رنو |
ایتالیا فرانسه |
برای فعالیتهای رسانهای و نشستهای صلح جهت تفاهم بین فرانسه و ایتالیا. برای نفوذ تعیینکننده در کنفرانسهای لاهه و ژنو. |
| ۱۹۰۸ | کلاس آرنولدسون فردریک بایر |
سوئد دانمارک |
برای کار طولانی در راه صلح به عنوان سیاستمدار، رهبر صلح و نویسنده. |
| ۱۹۰۹ | آگوست برنارت پل هانری دِستورنل دو کنستان |
بلژیک فرانسه |
برای جایگاه برجسته در جنبش بینالمللی صلح و داوری. |
| ۱۹۱۰ | دفتر بینالمللی صلح | سوئیس | برای عمل به عنوان پیوند میان انجمنهای صلح کشورهای مختلف. |
| ۱۹۱۱ | توبیاس آسر آلفرد فرید |
هلند اتریش-مجارستان |
برای بنیانگذاری مؤسسه حقوق بینالملل و تلاش برای مبارزه با آنارشی در روابط بینالملل. |
| ۱۹۱۲ | الیهو روت | ایالات متحده | برای ایجاد تفاهم بهتر بین کشورهای آمریکای شمالی و جنوبی. |
| ۱۹۱۳ | هنری لافونتن | بلژیک | برای مشارکت بینظیر در سازماندهی صلحطلبی بینالمللی. |
| ۱۹۱۴-۱۶ | اهدا نشد | – | به دلیل جنگ جهانی اول. |
| ۱۹۱۷ | کمیته بینالمللی صلیب سرخ | سوئیس | برای تلاش در مراقبت از سربازان زخمی و اسیران جنگی. |
| ۱۹۱۸ | اهدا نشد | – | به دلیل جنگ جهانی اول. |
| ۱۹۱۹ | وودرو ویلسون | ایالات متحده | برای نقش او به عنوان بنیانگذار «جامعه ملل». |
| ۱۹۲۰ | لئون بورژوا | فرانسه | برای سهم طولانی در امر صلح و عدالت و تأسیس جامعه ملل. |
| ۱۹۲۱ | یالمار برانتینگ کریستین لانگه |
سوئد نروژ |
برای کمکهای مادامالعمر به صلح و سازماندهی بینالمللی. |
| ۱۹۲۲ | فریتیوف نانسن | نروژ | برای نقش پیشرو در بازگرداندن اسیران جنگی و کمک به پناهندگان. |
| ۱۹۲۵ | آستن چمبرلین چارلز گیتس دویز |
بریتانیا ایالات متحده |
برای نقش تعیینکننده در پیمان لوکارنو و طرح دویز. |
| ۱۹۲۶ | آریستید بریان گوستاو اشترزمان |
فرانسه آلمان |
برای تلاشهای مشترک در جهت پیمان لوکارنو. |
| ۱۹۲۹ | فرانک بی. کلوگ | ایالات متحده | برای نقش در پیمان کلوگ–بریان (منع جنگ). |
| ۱۹۳۰ | ناتان سودربلوم | سوئد | برای ارتقای وحدت مسیحی و ایجاد ذهنیت جدید برای صلح جهانی. |
| ۱۹۳۱ | جین آدامز نیکلاس موری باتلر |
ایالات متحده | برای تلاشهای مداوم جهت احیای آرمان صلح در بشریت. |
| ۱۹۳۳ | نورمن آنجل | بریتانیا | برای افشای توهم جنگ از طریق نوشتههایش. |
| ۱۹۳۵ | کارل فون اوسیتزکی | آلمان | برای عشق سوزان به آزادی اندیشه و بیان و سهم ارزشمند در صلح. |
| ۱۹۳۶ | کارلوس ساودرا لاماس | آرژانتین | برای نقش او در پیمان ضد جنگ آرژانتین و میانجیگری بین پاراگوئه و بولیوی. |
| ۱۹۳۸ | دفتر بینالمللی نانسن برای پناهندگان | جامعه ملل | برای ادامه کار فریتیوف نانسن به نفع پناهندگان در سراسر اروپا. |
| ۱۹۳۹-۴۳ | اهدا نشد | – | به دلیل جنگ جهانی دوم. |
| ۱۹۴۴ | کمیته بینالمللی صلیب سرخ | سوئیس | برای کارهای بزرگی که در طول جنگ به نام انسانیت انجام داد. |
| ۱۹۴۵ | کوردل هال | ایالات متحده | برای نقش محوری در تأسیس سازمان ملل متحد. |
| ۱۹۴۶ | امیلی گرین بالچ جان مت |
ایالات متحده | برای تلاشهای مادامالعمر در راه صلح و ایجاد برادری مذهبی فرامرزی. |
| ۱۹۴۷ | شورای خدمات دوستان (کواکرها) | بریتانیا / آمریکا | برای تلاشهای پیشگامانه در جهت تسکین رنجهای بشری. |
| ۱۹۴۸ | اهدا نشد | – | به احترام مهاتما گاندی که ترور شده بود (کاندیدای مناسب زندهای وجود نداشت). |
| ۱۹۵۰ | رالف بانچ | ایالات متحده | برای میانجیگری در فلسطین در سالهای ۱۹۴۸-۱۹۴۹. |
| ۱۹۵۲ | آلبرت شوایتزر | فرانسه/آلمان | برای نوعدوستی و احترام به زندگی و کارهای بشردوستانه خستگیناپذیر. |
| ۱۹۵۳ | جورج مارشال | ایالات متحده | برای پیشنهاد و نظارت بر طرح بازسازی اقتصادی اروپا (طرح مارشال). |
| ۱۹۵۴ | کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل | سازمان ملل | برای کمک و حمایت از پناهندگان در سراسر جهان. |
| ۱۹۵۷ | لستر پیرسون | کانادا | برای کمک به استقرار نیروهای اضطراری سازمان ملل پس از بحران سوئز. |
| ۱۹۶۰ | آلبرت لوتولی | آفریقای جنوبی | برای مبارزه مسالمتآمیز علیه آپارتاید (تبعیض نژادی). |
| ۱۹۶۱ | داگ هامرشولد | سوئد | (پس از مرگ) برای تبدیل سازمان ملل به یک سازمان مؤثر بینالمللی. |
| ۱۹۶۲ | لاینوس پاولینگ | ایالات متحده | برای مبارزه علیه رقابت تسلیحات هستهای بین شرق و غرب. |
| ۱۹۶۴ | مارتین لوتر کینگ | ایالات متحده | برای مبارزه بدون خشونت جهت حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا. |
| ۱۹۶۵ | یونیسف (UNICEF) | سازمان ملل | برای تلاش در جهت همبستگی بین ملتها و کمک به کودکان. |
| ۱۹۶۹ | سازمان بینالمللی کار | سازمان ملل | برای ایجاد قوانین بینالمللی جهت بهبود شرایط کار. |
| ۱۹۷۰ | نورمن بورلاگ | ایالات متحده | برای ایجاد امید از طریق «انقلاب سبز» در کشاورزی. |
| ۱۹۷۱ | ویلی برانت | آلمان غربی | برای هموار کردن راه گفتگو بین شرق و غرب (سیاست نزدیکی). |
| ۱۹۷۳ | هنری کیسینجر له دوک تو (رد کرد) |
آمریکا ویتنام |
برای مذاکرات آتشبس در ویتنام. |
| ۱۹۷۵ | آندره ساخاروف | شوروی | برای مبارزه در راه حقوق بشر، خلع سلاح و همکاری بین ملتها. |
| ۱۹۷۷ | عفو بینالملل | بریتانیا | برای دفاع از حقوق بشر در سراسر جهان. |
| ۱۹۷۸ | انور سادات مناخم بگین |
مصر اسرائیل |
برای مذاکرات صلح بین مصر و اسرائیل (پیمان کمپ دیوید). |
| ۱۹۷۹ | مادر ترزا | هند | برای کمک به بشریت رنجدیده. |
| ۱۹۸۳ | لخ والسا | لهستان | برای مبارزه بدون خشونت در راه آزادی اتحادیههای کارگری و حقوق بشر. |
| ۱۹۸۴ | دزموند توتو | آفریقای جنوبی | برای نقش رهبری در مبارزه علیه آپارتاید. |
| ۱۹۸۶ | الی ویزل | ایالات متحده | برای پیامآوری صلح، توبه و کرامت انسانی. |
| ۱۹۸۸ | نیروهای حافظ صلح سازمان ملل | سازمان ملل | برای جلوگیری از درگیریهای مسلحانه و ایجاد شرایط گفتگو. |
| ۱۹۸۹ | دالایی لاما (تنزین گیاتسو) | هند (تبت) | برای تلاش مسالمتآمیز جهت آزادی تبت و احترام متقابل. |
| ۱۹۹۰ | میخائیل گورباچف | شوروی | برای نقش پیشرو در تغییرات روابط شرق و غرب. |
| ۱۹۹۱ | آنگ سان سو چی | میانمار | برای مبارزه غیرخشونتآمیز در راه دموکراسی و حقوق بشر. |
| ۱۹۹۳ | نلسون ماندلا اف. دبلیو. کلرک |
آفریقای جنوبی | برای تلاش جهت پایان مسالمتآمیز رژیم آپارتاید. |
| ۱۹۹۴ | یاسر عرفات اسحاق رابین شیمون پرز |
فلسطین اسرائیل |
برای تلاشهایشان در جهت ایجاد صلح در خاورمیانه (پیمان اسلو). |
| ۲۰۰۱ | سازمان ملل متحد کوفی عنان |
سازمان ملل غنا |
برای تلاش در جهت جهانی سازمانیافتهتر و صلحآمیزتر. |
| ۲۰۰۲ | جیمی کارتر | ایالات متحده | برای دههها تلاش جهت یافتن راهحلهای مسالمتآمیز. |
| ۲۰۰۳ | شیرین عبادی | ایران | برای تلاش در راه دموکراسی و حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان و کودکان. |
| ۲۰۰۴ | وانگاری ماتی | کنیا | برای مشارکت در توسعه پایدار، دموکراسی و صلح. |
| ۲۰۰۶ | محمد یونس گرامین بانک |
بنگلادش | برای ایجاد توسعه اقتصادی و اجتماعی از سطوح پایین جامعه. |
| ۲۰۰۹ | باراک اوباما | ایالات متحده | برای تلاش فوقالعاده در تقویت دیپلماسی بینالمللی. |
| ۲۰۱۰ | لیو شیائوبو | چین | برای مبارزه طولانی و غیرخشونتآمیز جهت حقوق بشر در چین. |
| ۲۰۱۴ | کایلاش ساتیارتی ملاله یوسفزی |
هند پاکستان |
برای مبارزه علیه سرکوب کودکان و حق تحصیل برای همه کودکان. |
| ۲۰۱۷ | کمپین بینالمللی نابودی سلاحهای هستهای | سوئیس | برای جلب توجه به پیامدهای فاجعهبار سلاحهای هستهای. |
| ۲۰۱۸ | دنیس موکوِگه نادیا مراد |
کنگو عراق |
برای تلاش جهت پایان دادن به استفاده از خشونت جنسی به عنوان سلاح جنگی. |
| ۲۰۲۰ | برنامه جهانی غذا | سازمان ملل | برای مبارزه با گرسنگی و جلوگیری از استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح. |
| ۲۰۲۱ | ماریا رسا دیمیتری موراتوف |
فیلیپین روسیه |
برای تلاش در جهت حفظ آزادی بیان که پیششرط دموکراسی است. |
| ۲۰۲۳ | نرگس محمدی | ایران | برای مبارزه با سرکوب زنان در ایران و ترویج حقوق بشر و آزادی برای همه. |
| ۲۰۲۴ | نیهون هیدانکیو | ژاپن | برای تلاش جهت دستیابی به جهانی بدون سلاحهای هستهای. |
| ۲۰۲۵ | ماریا کورینا ماچادو | ونزوئلا | برای تلاش خستگیناپذیر در ترویج حقوق دموکراتیک و انتقال مسالمتآمیز از دیکتاتوری به دموکراسی. |
تفاوت جایزه صلح نوبل و جایزه نوبل ادبیات در چیست؟
بسیاری از افراد میپرسند که تفاوت این دو جایزه در چیست؟ در حالی که هر دو از وصیتنامه آلفرد نوبل سرچشمه میگیرند، اما تفاوتهای ساختاری دارند:
– مکان اهدای جایزه: جایزه ادبیات در استکهلم (سوئد) و جایزه صلح در اسلو (نروژ) اهدا میشود.
– نهاد تصمیمگیرنده: برنده ادبیات توسط آکادمی سوئد انتخاب میشود، اما برنده صلح توسط کمیته نروژی نوبل.
– ماهیت اثر: در ادبیات، تمرکز بر «عالیترین اثر با گرایش آرمانگرایانه» در قالب متن است. در صلح، تمرکز بر فعالیتهای میدانی، دیپلماسی و تغییرات اجتماعی است.
مطالعه آثار برندگان نوبل ادبیات و صلح در کنار هم، دیدگاهی همهجانبه از روح و جسم بشریت به شما میدهد.
پیشنهاد مطالعه: مهم ترین جوایز ادبی جهان چه هستند؟
حقایق جالب درباره جایزه صلح نوبل
– جوانترین برنده: ملاله یوسفزی (۱۷ سالگی در سال ۲۰۱۴).
– مسنترین برنده: جوزف روتبلات (۸۷ سالگی در سال ۱۹۹۵).
– بیشترین جوایز (سازمان): کمیته بینالمللی صلیب سرخ (۳ بار برنده شده است).
– برندگان ایرانی: تا کنون دو زن ایرانی، شیرین عبادی (۲۰۰۳) و نرگس محمدی (۲۰۲۳)، موفق به دریافت این جایزه شدهاند.
صلح را از خودمان شروع کنیم
درک اینکه جایزه صلح نوبل چیست به ما یادآوری میکند که صلح، محصول تصادف نیست؛ بلکه نتیجه انتخابهای شجاعانه افراد است. از هانری دونان در میدانهای جنگ تا ملاله یوسفزی در کلاسهای درس، همه آنها به ما آموختهاند که هر تغییری از یک آگاهی شروع میشود.
مطالعه داستان زندگی این افراد و کتابهایی که درباره صلح، مدیریت بحران و روابط انسانی نوشته شدهاند، میتواند اولین گام شما برای تبدیل شدن به نسخهای صلحطلبتر و آگاهتر از خودتان باشد. دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری به دانش و همدلی نیاز دارد.
اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که مشغله زیادی دارند اما تشنه یادگیری و رشد هستند، اپلیکیشن بوکاپو بهترین همراه شماست. ما در بوکاپو خلاصه بهترین کتابهای جهان را در دستهبندیهایی نظیر سیاست و علوم اجتماعی به صورت متنی و صوتی فراهم کردهایم. با مطالعه خلاصه کتابها، میتوانید در زمانی کوتاه، به مغز اصلی هر کتاب دست پیدا کنید و دانش خود را برای ساختن دنیایی بهتر ارتقا دهید.
همین حالا به جمع کاربران بوکاپو بپیوندید و یادگیری را به عادت روزانه خود تبدیل کنید.
این جایزه یکی از پنج جایزه نوبل است که طبق وصیت آلفرد نوبل به افرادی اعطا میشود که بیشترین یا بهترین کار را برای برادری میان ملتها و ترویج صلح جهانی انجام داده باشند.
ارزش این جایزه شامل یک مدال طلا، یک دیپلم افتخار هنری و مبلغی نقدی (حدود ۱ میلیون دلار) است. اما ارزش معنوی آن به عنوان معتبرترین جایزه سیاسی جهان، بسیار بالاتر از رقمهای مادی است.
از مشهورترین برندگان میتوان به نلسون ماندلا، مادر ترزا، مارتین لوتر کینگ، شیرین عبادی و سازمانهایی مثل صلیب سرخ و یونیسف اشاره کرد. لیست کامل در متن مقاله آورده شده است.
آلفرد نوبل در وصیتنامه خود به طور مشخص ذکر کرد که جایزه صلح باید توسط کمیتهای منتخب از پارلمان نروژ اهدا شود. در آن زمان، نروژ و سوئد در یک اتحاد بودند و نروژ به عنوان کشوری با سنتهای صلحطلبانهتر شناخته میشد.




